Hal
lo beste kijkers, van harte welkom op mijn homepage.
 

Laat ik mij even voorstellen.  Ik ben Henk Karmelk en ik fok onder de naam Ardaganís. Fok af en toe een nestje Barsois en af en toe Cavalier King Charles SpaniŽls. Barsois heb ik al vanaf 1965 en het was dan ook het eerste ras waar ik mee begon te fokken. De eerste Barsoi een reu van twee en een half jaar, was Iwan van Kastanje, dit was niet een echt prettige reu en is dan ook terug gegaan naar zijn fokker. Toen kwam als pup van twaalf weken Iljits van de Zilverstrand welke net als Iwan van Kastanje eigenlijk van mijn broer was maar omdat die heel vaak weg was ivm het spelen in een band, was ik degene die hem het meeste verzorgde en mee omging. Dit vond ik helemaal niet erg want ik vond het een schitterend ras en was er eigenlijk meteen verliefd op en die liefde is nooit verdwenen. Na een aantal jaren van omzwervingen in AustraliŽ en een korte tijd in New Zeeland keerde ik terug naar Nederland in december 1970. In januari 1971 las toevallig een advertentie in de Telegraaf waarin een Barsoi teef werd aangeboden in een dierenwinkel en toen ik ging kijken en tot de ontdekking kwam dat haar moeder een nestzusje was van Iljits, was de koop gauw gesloten. Zodoende kwam in januari 1971 de Barsoi teef Anita van de Zilverstrand (24 januari 1970) op bijna 1 jarige leeftijd er bij. Zij was de start van kennel Ardaganís. Het eerste nestje Ardaganís Barsois werd geboren op 24 januari 1976. Hieruit kwam Kampioen Ardaganís Aljaska. Hierna zijn er nog meerdere Ardaganís Barsois gefokt waarvan er vele Kampioen zijn geworden zowel in Nederland als ook in andere landen waar ze naar toe zijn geŽxporteerd. Daarnaast zijn er weer veel van hun kinderen en kleinkinderen die ook deze landstitels behaald hebben. Tegenwoordig word er nog sporadisch gefokt met de Barzoi, dit omdat het vinden van een passend Barzoi tehuis erg moeilijk is. Na 20 jaar barzois fokken wil je ook wel eens iets anders. Niet dat de barzoi mij niet meer interesseerde, integendeel, maar er zijn nog zoveel andere rassen die leuk zijn en welke je wel eens nader mee kennis wil maken dan het hier en daar bekijken en wat over praten. En juist dat praten heeft mij op de Cavalier geattendeerd want dat was juist het leuke en gezellige hondje waar ik eigenlijk naar op zoek was, juist om die gezelligheid, en juist niet zo groot. Iets dat als het naast je op de bank lag niet meteen de hele bank in beslag neemt, want daar had de Barzoi nogal een handje van, door zich lekker even uit te rekken en al doende zat jij op de grond. Nu is ook de Cavalier King Charles een deel van mijn leven na mijn scheiding en ik heb er geen spijt van. De Cavalier is een heerlijk ras met een prachtig en ongecompliceerd karakter en een handzaam formaat en een schoolvoorbeeld van een gezelschapshond. De eerste Cavalier die in mijn leven kwam was Elena van Antonick (14-3-1995) welke bij mij kwam op de leeftijd van ruim vier maanden. Enkele maanden daarna kwam Jorinda van het Lierenhof op de leeftijd van 5 jaar er bij. Elena had enkele goede oude lijnen achter haar zitten waar ik nu heel blij mee ben dat ik het heb. Ardaganís Dancing In The Street is een van haar zonen. Jorinda had enkele wat minder bekenden Belgische lijnen achter haar en Ardaganís Pretty Belinda uit haar eerste nest is nog steeds hier bij mij.
Zij zijn de start van mijn Cavaliers geworden
Daar waar ik vroeger vrij regelmatig showde met mijn Barzois, show ik nu nog maar sporadisch. Het showen vind ik persoonlijk niet meer zo aantrekkelijk en duidelijk minder gezellig, omdat het showen tegenwoordig naar mijn smaak te weinig om de hond gaat en teveel om de personen. Waarbij ik vind, dat verschillenden keurmeesters, meer bezig zijn met hun carriŤre als keurmeester, dan met het echt keuren van honden. U zult mij dus niet zo vaak op de tentoonstelling zien. Echter ik show nog wel af en toe maar maak hierin keuzes, mede omdat ook de prijzen van tentoonstellen zo vreselijk hoog zijn geworden.Naast het showen met de Barzoi en de Cavalier, heb ik veel met de Barzoi gewerkt zoals dat heet en met de Barzoi werken is dus het racen en coursing en meerdere van mij Barzoiís hebben dan ook een coursing of racing licentie gehad. Het werken in Nederland met de Barzoi is meestal coursing omdat dat het meeste aan het jachtinstinct van de Barzoi appelleert en een van mijn Barzois is nog steeds de enigste Nederlands Coursing Kampioen bij de barzois. De coursing met de Barzoi is de laatste jaren behoorlijk minder geworden maar het begint er op te lijken dat het in de toekomst weer wat intensiever word en mogelijk dat u mij daar dan ook weer bij gaat zien.

Veel plezier op mijn homepage en kom af en toe even terug om te kijken naar de eventuele veranderingen.